Frits van Rossum PA0BEA, wie kende hem niet? Wat een fijne man en wat een teamspeler. Wat had hij een hart voor zijn vereniging, de VRZA, de Vereniging van Radio Zendamateurs.
Toen ik Frits leerde kennen, net na de viering van het 25 jarig bestaan van de vereniging, was hij al een jonge persoonlijkheid en samen met Ben, PA0BMC en Cees, PA0VRC die ik ook ken, hadden ze het 25 jarig feest gevierd en op wat voor manier, heel Nederland stond op z’n kop.

In de jaren die volgden vervulde Frits vele functies binnen het bestuur, van penningmeester en PR-man tot voorzitter. Zelf was ik in die tijd afdelingsvoorzitter en kwam vaak met het bestuur in aanraking. Tot op een dag in 1991 ik gevraagd werd door Frits om het promotieteam te komen versterken ter viering van het 40-jarig bestaan van de VRZA. We zouden met een wisselende bemanning uit Apeldoorn vertrekken en het hele land doorrijden en alle afdelingen bezoeken. Frits had voor die gelegenheid een enorme Camper geregeld, die we om en om bestuurden. Volgestopt met UHF- en VHF-zenders en zelfs een HF-transceiver met een enorme antenne, die we alleen konden gebruiken als we stil stonden. Overal werden we als vorsten binnengehaald en door burgemeesters toegesproken. Wat een feest was dat en trots als een pauw en glunderend van oor tot oor liep Frits daar rond, twaalf dagen lang.
Ik zal u maar niet vertellen hoe moe we waren na afloop, maar de promotie was 100% geslaagd.

Ondertussen ook zo’n idee van Frits om in 1987 eens met Bea naar Malta te gaan, zogenaamd voor de Engelse cursus, maar meer om met een aantal zendamateurs eens te zenden vanaf Malta. Het jaar daarop ben ik ook eens meegegaan en hadden we zoveel lol, dat we nooit meer gestopt zijn om iedere jaar naar Malta te gaan. Na 1991 mocht ik de promotie doen en Frits deed de financiën. Dit groeide uit tot een jaarlijks fenomeen en de avonturen die we beleefden overtroffen alle verwachtigingen. In 1997 vertrokken we uit SLIEMA om in QAWRA neer te strijken. Groter hotel, meer antennes en nog veel meer zenders. Ineens arriveerde er bij het Euroclub hotel een grote kartonnen doos uit de USA en op de doos stond “Sponsored by HY-GAIN” en in de doos een 3-elements 3-band antenne. Hij was een echte regelneef en die antenne hebben we vorig jaar voor het laatst gebruikt. In de afgelopen vier jaar zijn Frits en Bea nog twee keer mee geweest naar Malta.

In 1998 werd ik als PR manager in het bestuur gekozen waar Frits toen alweer een jaar de voorzittershamer zwaaide en weer met oudgedienden, zoals Cees, Ben en Jan Willem PA0JWU en Andre PA0JR. Ik weet dat ik namen oversla, maar dat is niet anders.
Ook Bad Bentheim, het DNAT en de uitreiking van de “Gouden Antenne” speelden een grote rol in zijn leven. Samen met Bea was Frits daar altijd te vinden.

In 2004 mocht ik de hamer van Frits overnemen, niet wetende dat hij in december van dat jaar getroffen zou worden door een hartaanval. Zijn gezondheid ging snel achteruit en wij moesten hem toen al missen. Zijn gulle lach bleef en zijn geweldige optimisme was een voorbeeld voor velen. Gelukkig hebben wij hem regelmatig bezocht en samen met mijn vrouw hebben we juist voor ons vertrek naar Malta nog met hem geluncht in het Naarderheem, waar hij verbleef.

In Malta kregen wij dan ook te horen dat Frits was overleden, hetgeen een diepe indruk op ons achterliet. Als laatste groet heeft het hotel ook een bloemstuk laten bezorgen als waardering en laatste groet aan Frits.

Het is niet onder woorden te brengen wat jij hebt betekend voor de VRZA Frits, we zullen je altijd dankbaar zijn.

Wij zullen jouw stem en sleutel niet meer horen.

Wim Visch, PG9W
Voorzitter VRZA